ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٠ - باب مسلمانى كه ذمى يا بنده يا مدبر يا مكاتبى را بكشد و بالعكس

٥٢٥٠- سماعة بن مهران گويد: امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ خالد بن وليد را به بحرين به مأموريّت فرستاد، و وى جماعتى از يهود و نصارى و مجوس را كشت، و به رسول خدا ٦ طىّ نامه‌اى نوشت من در اينجا از يهود و نصارى كسانى را كشته‌ام و هر كدام را هشتصد درهم ديه پرداخته‌ام، ولى راجع به ديه مجوس از شما دستورى نداشتم، حضرت در پاسخ نامه او فرمود: همانا ديه آنان همانند ديه يهود و نصارى است، و فرمود: اينان خود اهل كتاب هستند.

٥٢٥١- ضريس كناسى گويد: از امام باقر ٧ در باره ترسائى كه (بعمد) مسلمانى را كشته بود، و چون او را دستگير كرده بودند اسلام آورده بود، پرسيدم آيا او را بقصاص بكشم؟ فرمود: آرى، سؤال شد اگر اسلام نياورد؟ فرمود: او را به اولياء مقتول سپارند، چنانچه خواستند مى‌كشند، و اگر خواستند مى‌بخشند، و يا برده خود مى‌كنند، و هر گاه مالى داشت آن را با خود او به اولياء مقتول مى‌دهند.

٥٢٥٢- ابو بصير گويد: امام صادق ٧ فرمود: ديه يهودى و نصرانى‌