ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٧ - باب آنچه در زنا موجب تعزير و حدود و رجم و قتل و نفى بلد است

جارى كنند اظهار اسلام كند حكمش آنست كه آنقدر او را بزنند تا جان سپارد، زيرا خداوند ميفرمايد: فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنا بِما كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ فِي عِبادِهِ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْكافِرُونَ. (چون كيفر شديد ما را ديدند آنگاه گفتند: ما بخداي يكتا ايمان آورديم و به همه بتهائى كه انباز خدا گرفتيم كافر شديم، أمّا ايمانشان پس از ديدن عقاب و سختى عذاب ما بر ايشان سودى نبخشيد، سنّت و روش الهى از ازل در ميان بندگان چنين حكمفرما بوده است، و آنجاست كه كافران زيانكار شده‌اند) (مؤمن: ٨٥) اين آيه را امام هادى ٧ در پاسخ متوكّل گفت، هنگامى كه كسى را براى سؤال از مسأله‌اى كه گذشت نزد آن حضرت فرستاده بود، و جعفر بن رزق اللَّه اين خبر را از او نقل كرده است.

٥٢٠٩- على بن رئاب گويد: امام صادق ٧ در مورد بنده‌اى كه زن آزادى را بهمسرى گرفته، و سپس آزاد شده و با زنى زنا كرده بود، فرمود: رجم نمى‌شود مگر اينكه با زن آزادش همبسترى كرده و پس از آن آزاد شده باشد، عرضكردم آن زن آزاد حقّ دارد آنگاه كه وى آزاد شد عقد را فسخ كند؟ فرمود: نه، زيرا هنگامى كه برده بوده بدان راضى شده بوده است، و اكنون بر همان عقد نكاح اوّل باقيست.