ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٩ - باب آنچه در زنا موجب تعزير و حدود و رجم و قتل و نفى بلد است

٥٠٣٢- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر گاه مرد پير يا زن پير زنا كنند يك صد تازيانه بخورند و سپس سنگسار شوند، اينست كيفر آنان، و اگر ميانسال كه نه پير و نه جوان باشد تنها سنگسار شود اگر محصن يا محصنه باشد، و اگر جوان زنا كند يك صد تازيانه بخورد و يك سال تبعيد شود.

شرح: «در مورد جوان اطلاق دارد و قيد احصان و عدم آن را ندارد بر خلاف نصوص ديگر.

و نيز «عبد اللَّه بن سنان» در سند اشتباهى است كه از مؤلّف يا ناسخ روى داده است و صواب آن «عبد اللَّه بن طلحه» است و وى توثيق نشده است».

٥٠٣٣- اسحاق بن عمّار گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: زنا زشتتر است يا شرب خمر؟ و چگونه حدّ شرب خمر هشتاد تازيانه است ولى حدّ زنا يك صد تازيانه؟ امام ٧ فرمود: اى اسحاق حدّ يك اندازه است، لكن در زنا بيست تازيانه براى از بين بردن نطفه و در ظرف ناسالم و ناحق قرار دادن آنست نه آنجا كه خداوند بزرگ فرموده است.

شرح: «بعدا خواهد آمد كه ديه نطفه بيست دينار است، و در برابر هر دينارى يك تازيانه در زنا اضافه شده است».

٥٠٣٤- ابو شبل عبد اللَّه بن سعيد أسدى گويد: به امام صادق ٧‌