ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥١ - طلاق مريض

ميتواند اگر عدّه‌اش تمام شد شوهر كند، و از شوهر تا مدّت يك سال بعد از طلاق ارث مى‌برد اگر شوهر بدان مريض بميرد (و زن شوهر اختيار نكرده باشد) و چنانچه در همان مرض باقى بود و پس از يك سال كه از طلاق گذشته از دنيا رفت زن ارث نمى‌برد.

٤٨٧٦- عبيد بن زراره گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم شخصى زوجه خود را در حال مريضى طلاق ميدهد حكمش چيست؟ فرمود: اين كار را نكند، ولى اگر بخواهد ميتواند همسرى اختيار كند، پس اگر توانست از او كام گيرد نكاح صحيح است، و اگر نزديكى نكرد اصل نكاح باطل است.

٤٨٧٧- ابو عبيده حذّاء و مالك بن عطيّه هر دو از امام باقر ٧ روايت كرده‌اند كه فرمود: هر گاه شخصى در مرضى كه منتهى بموت او مى‌شود زوجه‌اش را يك طلاق داد، سپس زن عدّه نگهداشت و پس از تمام شدن عدّه مرد بهمان مرض از دنيا رفت آن زن در صورتى كه شوهر نكرده باشد، از وى ارث مى‌برد، لكن اگر پس از انقضاء عدّه شوهر كرده باشد آن زن ارث نخواهد برد.

٤٨٧٨- و در روايتى سماعة بن مهران گويد: از حضرت سؤال كردم مردى زوجه‌اش را طلاق داده و پيش از اينكه عدّه طلاق زن بسر آيد از دنيا رفته است،