ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٧ - *(باب ازدواج موقت) *

كارشان علني شده و خانه‌هايشان داراى علامت است، و مردم آنجا مى‌روند، عرض كردم خوانندگان بخود كدامند؟ فرمود: زنانى كه مردان را بخود دعوت كنند و به تبهكارى معروفند، عرض كردم زنان معروفه كدام باشند؟ فرمود: آنان رسما فاحشگى كنند، عرض كردم: مراد از زنان شوهردار چيست؟ فرمود: زنان مطلّقه‌اى كه به غير از دستور شرع طلاق گفته شده‌اند.

٤٥٨٧- محمّد بن اسماعيل بن بزيع گويد: مردى از حضرت رضا ٧ پرسيد: مردى زنى را متعه كرده و با وى شرط كرده كه از وى فرزند نخواهد، سپس زن فرزندى آورد و مرد فرزندى او را انكار كرد بر امام ٧ سخت گران آمد و فرمود: انكار مى‌كند و چگونه انكار ميكند- از بس بر او اين انكار گران بود- مرد گفت. اگر زن را متّهم كند، امام فرمود: شايسته نيست با زنى ازدواج كنى جز آنكه زنى مورد اطمينان و اعتماد باشد، زيرا خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: «الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً، وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌» (مرد زنا كار جز با زن زنا كار يا مشرك ازدواج نمى‌كند و زن زنا كار جز با مرد زنا كار يا مشرك پيمان زناشوئى نمى‌بندد و اين كار (نكاح با مشرك و زنا كار) بر مؤمنان حرام است- سوره نور: ٣) شرح: «در عدم جواز نفى فرزند متعه خلافى ميان فقهاء ما نيست، و لو اينكه‌