ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢٣ - باب ديه انگشتان و دندانها و استخوانها

دندانهاى پيشين باشد، زيرا در عرف از دندانهاى غير پيشين به «ضرس» تعبير مى‌كنند».

٥٣٠٠- و امير المؤمنين ٧ در باره دندانها چنين دستور داد: آنها كه ديه بر آن تقسيم مى‌شود بيست و هشت عدد ميباشد، شانزده عدد آنها در درون دهان، و دوازده عدد در جلوى دهان قرار گرفته‌اند، پس ديه هر يك از دندانهاى پيشين چنانچه بشكند و بيفتد پنجاه دينار است، و بدين حساب جمله ششصد دينار مى‌شود، و ديه هر يك از دندانهاى درونى نيم دندانهاى پيشين است و بدين حساب چهار صد دينار خواهد شد و رويهم هزار دينار، و اگر كمتر بود ديه ندارد و اگر بيشتر بود نيز ديه‌اى ندارد.

شرح: «ظاهرا خبر دلالت دارد كه اگر تمامى دندانها بريزد ديه‌اش هزار دينار مى‌باشد چه از بيست و هشت عدد بيش‌تر باشد چه نباشد، و چون در روايات ديگر ديه دندان زائد را ثلث ديه دندان اصلى قرار داده بهتر است خبر را بر دندان زائدى حمل كنيم كه در سلسله دندانها نروئيده باشد بلكه پشت يا روى دندانهاى اصلى باشد، يا چنان كه مؤلّف اكنون بيان ميكنند معنى كنيم».

و نويسنده اين كتاب- عليه الرّحمة- گويد: هر گاه همگى دندانها آسيب ببيند، پس هر چه از خلقت معمولى- كه بيست و هشت عدد است- افزون بوده، آن ديه ندارد، و اگر آن زائد بتنهائى آسيب ديد پس در آن ثلث ديه آن دندانى است كه در كنار