ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢٥ - باب ديه انگشتان و دندانها و استخوانها

٥٣٠٤- حكم بن عتيبه گويد به أبو جعفر محمّد بن على ٧ گفته است: خداوند شما را موفّق بدارد پاره‌اى از مردم در دهانشان سى و دو دندان دارند، و پاره‌اى ديگر بيست و هشت دندان، اينك ديه بكدام حساب معيّن مى‌شود؟ فرمود: در اصل خلقت، آنها بيست و هشت دندان باشند، دوازده عدد در جلوى دهان و شانزده عدد در درون آن كه دندان كرسى خوانند، پس تقسيم ديه دندانها بنا بر همين عدد است، هر دندانى از دندانهاى پيشين اگر بشكند و بريزد پانصد درهم است و آنها دوازده عددند پس كلّ ديه آنها شش هزار درهم است، و ديه هر دندانى از دندانهاى درون كه آنها را دندان كرسى گويند اگر بشكند و بريزد، دويست و پنجاه درهم باشد، و آنها شانزده عدد هستند، پس ديه جملگى آنها چهار هزار درهم است، پس كليّه ديه دندانهاى پيشين و دندانهاى كرسى ده هزار درهم خواهد بود، و جز اين نباشد كه ديه دندانها را بر اين حساب نهاده‌اند، پس هر چه از بيست و هشت افزون بود، ديه‌اى ندارد، و هر چه نيز كم بود آن نيز ديه ندارد، و اين چنين حكم آن را در كتاب امير المؤمنين ٧ يافتيم، حكم بن عتيبه گويد: عرضكردم: از اين پيش از بابت ديه شتر يا گاو و يا