ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٩ - باب در باره آن كس كه ديه ندارد نه در زخم و نه در قتل

اصابت سنگ كشته شده فرمود: چيزى بر عهده آن زن ميان او و خداوند عزّ و جلّ نيست، و چنانچه نزد امام عدل ببرندش خون آن مرد را هدر مينمايد.

٥١٨٩- حلبى (عبيد اللَّه) گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر كس به قصد زدن ديگرى دست گشايد و آن شخص از خود دفاع كرده و او را براند و متجاوز زخم ديده يا كشته شود، چيزى بر او تعلّق نخواهد گرفت (يعنى دفع‌كننده نبايد ديه بپردازد).

٥١٩٠- ابو بصير گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم: مردى ديوانه‌اى را كشت حكم چيست؟ فرمود: اگر ديوانه قصد آزار او را داشته و وى از خود دفاع كرده و در نتيجه ديوانه كشته شده است، چيزى بر عهده او نيست، نه قصاص و نه ديه، و ديه ديوانه را از بيت المال به ورثه او ميدهند، و فرمود: در صورتى كه بدون اينكه ديوانه قصد آزار وى را داشته باشد كشته شده است، پس قصاصى نيست در مورد كسى كه خود قصاص نمى‌شود و در نظر من حكم خدا آنست كه: قاتل از مال خويش ديه را به ورثه مجنون بپردازد و خود از خداوند عزّ و جلّ طلب آمرزش كرده و به سوى او توبه نمايد.

٥١٩١- معلّى ابو عثمان گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: