ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٤ - باب ظهار

در طلاق است مانند اينكه با قصد باشد، و در حضور عدلين انجام شود، و زن در حال پاكى بدون مجامعت باشد، و مرد در حال غضب و خشم اين كلام را بر زبان جارى نساخته باشد، و قصد او تحريم باشد.

٤٨٢٨- زراره گويد: از امام باقر ٧ از ظهار و لفظش پرسيدم، فرمود: ظهار از هر محرمى كه نامبرد منعقد مى‌شود از مادر يا خواهر يا عمّه يا خاله (يعنى چه بگويد: «تو مانند مادر منى بر من» يا مانند خواهر منى، يا عمّه منى، يا خاله منى هر كدام را كه بگويد ظهار واقع شده است. و ظهار با سوگند واقع نگردد، پرسيدم پس آن چگونه باشد؟ فرمود: مرد بزوجه‌اش در حالى كه از حيض پاك شده و در آن پاكى همبستر نشده‌اند مى‌گويد: تو بر من مانند پشت مادر من حرامى، يا مانند خواهرم. و با اين كلام اراده و نيّت ظهار دارد، نه اينكه بقصد احترام زوجه اين سخن را بگويد.

٤٨٢٩- محمّد بن أبى عمير از ابان و غيره او نقل كرده كه امام صادق ٧ فرمود: مردى در زمان رسول خدا ٦ كه به او اوس بن صامت مى‌گفتند داراى زوجه‌اى بود بنام خوله دختر منذر، روزى بهمسرش گفت: «تو بر من چون پشت مادرم هستى» و فورى از اين سخن پشيمان گشت و رو بزوجه كرده گفت:

مى‌پندارم كه تو ديگر بر من حلال نباشى، زن نزد رسول خدا ٦ آمد، و