ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٥ - طلاق بنده

به اين آيه اشاره فرمود ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ (خداوند مثال ميزند بنده خريدارى‌شده‌اى كه بر هيچ چيز خود قادر نيست) و فرمود: «شى‌ء» در اينجا طلاق است.

٤٨٦١- ابو بصير اسدى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى كنيز خود را بمردى آزاد يا به بنده ديگران، تزويج كرده است، فرمود: آن مرد نمى‌تواند ميان آن دو را جدا كند و كنيز را از شوهرش بگيرد، و اگر كنيز را فروخت مشترى ميتواند او را از شوهرش بازستاند.

٤٨٦٢- زراره گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم: برده‌اى بدون اجازه مالكش با زنى ازدواج كرده، فرمود: اختيار بدست مالك است اگر خواست اين تزويج را اجازه مى‌دهد و اگر نخواست از هم جدايشان ميكند، عرض كردم- خداوند شما را بسلامت دارد- حكم بن عتيبه و ابراهيم نخعى و ياران آن دو مى‌گويند: اصل نكاح فاسد بوده و اجازه سيّد و مالك آن را حلال نمى‌كند، فرمود: برده معصيت مولايش را كرده نه معصيت خدا را، پس هر گاه مولا اجازه دهد نكاح جايز مى‌شود.