ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٩ - طلاق حامل

عدّه بحجّ رود و از منزلى بديگر منزل انتقال يابد.

طلاق حامل‌

٤٧٨٧- زراره گويد: امام صادق ٧ فرمود: طلاق زن باردار يكى است و چنانست كه چون بار بنهد (عدّه‌اش تمام شده) و از مرد جدا گشته است و بائن شود.

شرح: «اين حكم ظاهرا مربوط به طلاق سنّت است نه طلاق رجعى».

و خداوند متعال فرموده است: وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَ‌ (زنان باردار عدّه طلاقشان تا وقتى است كه فارغ شوند) پس چون مرد او را طلاق داد و همان روز يا فرداى آن روز از حمل فارغ شد عدّه‌اش تمام شده و ميتواند شوهر كند لكن شوهر با وى همبسترى نكند تا از نفاس پاك شود.

و زن باردار مطلّقه از ميان دو عدّه گذشتن (سه ماه، يا بار نهادن) كوتاهترين را اختيار كند و چنانچه سه ماه گذشت و نزائيد عدّه‌اش از آن مرد، تمام گشته و لكن حقّ ندارد شوهر كند تا بزايد، چنانچه فارغ شد از آنچه در شكم داشت قبل از سه ماه نيز عدّه‌اش تمام شده است.

شرح: «اين فتواى صدوق و برخى ديگر است، يعنى مرد حقّ ندارد رجوع كند