ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٨٢ - طلاق سنت
فرمودهاند: هر كس سوگندى خورد يا قرارى بندد به چيزى كه مخالف دستور كتاب خداست نافذ نيست و صحيح نخواهد بود بضرر او يا بنفع او باشد.
و سؤال شد از مردى كه گفته است: تا مادرم در قيد حيات است هر زوجهاى كه اختيار كنم او مطلّقه است، امام فرمود: طلاق نميشود مگر پس از نكاح و همچنين عتق نيست مگر پس از ملك.
٤٧٥٣- عبد اللَّه بن سنان گويد: در باره مرديكه سوگند ياد كرده بود كه هر نوشابهاى از آب انگور چه حلال باشد و چه حرام اگر نوشيدم همسرم بر من بطلاق بريده باشد و همه بردگانم آزاد باشند از امام صادق ٧ پرسيدند، آن حضرت فرمود: امّا حرام را هرگز گردش نگردد چه سوگند ياد كرده باشد چه نكرده باشد. و امّا آب انگور حلال را، بر او نيست كه هر چه را خداوند حلال دانسته او حرام كند، چرا كه خداوند برسولش ميفرمايد: يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ (اى پيامبر چرا بر خود حرام كنى آنچه را كه خداوند بر تو حلال ساخته است) تحريم: ٢- پس روا نباشد سوگند در حرام كردن چيز حلال و يا حلال كردن چيز حرام و يا بقطع رحم.
٤٧٥٤- محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ نقل كند كه فرمود: مردى در مجلس امير مؤمنان ٧ بپا خاست و عرض كرد: من زوجهام را در حال پاكى كه در آن