ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٥ - باب آنچه در زنا موجب تعزير و حدود و رجم و قتل و نفى بلد است

٥٠٠١- و عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ در باره زنى كه بكارت دخترى را با انگشت خود برداشته بود، فرمود: مهر المثل او را بايد بپردازد، و يك صد تازيانه هم بعنوان حدّ باو بزنند.

٥٠٠٢- و در خبرى ديگر آمده است كه هشتاد تازيانه باو بزنند.

٥٠٠٣- و در خبر عبيد اللَّه حلبى از امام صادق ٧ آمده كه آن حضرت در مورد مرديكه با كنيز مكاتبش همبسترى كرده بود، فرمود: اگر يك چهارم از وجه مبلغ مكاتبه پرداخته باشد، مرد را حدّ بايد زد، و اگر محصّن است رجم بايد بشود، و اگر هيچ نپرداخته حدّى بر او نيست.

شرح: «توضيح اين خبر بعد از اين خواهد آمد تحت رقم ٥٠٥٦».

٥٠٠٤- محمد بن قاسم گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر كس كه با زن مطلّقه‌اش پس از تمام شدن عدّه او همبستر شود، حدّ زنا خواهد خورد، و اگر قبل از تمام شدن عدّه همخوابگى كند، همان رجوع او محسوب مى‌شود.

٥٠٠٥- سليمان بن خالد گويد: در مورد پسر بچّه‌اى كه بسنّ بلوغ نرسيده و ده سال عمرش بود و با زنى زنا كرده بود امام صادق ٧ فرمود: آن پسر را كمتر