ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٠ - باب لعان

دارند مانند دائى‌ها و يا خاله‌ها ميرسد و خويشان پدرى از او ارث نمى‌برند.

و اگر مردى همسرش را كه لال است متّهم بزنا كند ميان آن دو جدائى حاصل شود.

و اگر بنده زوجه خود را بزنا نسبت دهد بايد مانند آزادان ملاعنه كنند.

و لعان ميان مرد و زن آزاد، و ميان بنده و زن آزاد، و مرد آزاد و كنيز، و ميان غلام و كنيز، مسلمان و يهودى يا نصرانى نيز هست.

٤٨٥٤- و محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم مرد آزاد با كنيز ملاعنه مى‌كند؟ فرمود: آرى، در صورتى كه مالك كنيز او را بازدواج آن مرد آزاد داده باشد.

٤٨٥٥- و امّا در خبرى كه حسن بن محبوب از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ نقل كرده كه فرمود: مرد آزاد با كنيز و زن كتابى كه در ذمّه اسلام است و نيز زنى كه عقد موقّت است ملاعنه نمى‌كند. مرادش آنست كه: كنيزى كه مالك اوست و از او كام مى‌گيرد، و نيز ذميّه‌اى كه كنيز او است و مسلمان نگشته است، و حكم حديث مفصّل را بر حديث مجمل جارى ميكنند.