ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٨٥ - طلاق عده

٤٧٦٠- و محمّد بن حسن صفّار قمى- رضى اللَّه عنه- طىّ نامه‌اى بامام عسكرى ٧ نوشت كه زنى را شوهرش طلاق گفته و از دادن نفقه أيّام عدّه دريغ و خوددارى نموده و آن زن محتاج است آيا حقّ دارد براى تحصيل روزى از منزل بيرون رود و براى كار و رفع نياز بخانه باز نگردد؟ امام ٧ در پاسخ نامه مرقوم داشتند: اگر واقعا چنين است و خداوند براستى آن را ميداند اشكالى ندارد.

طلاق عدّه‌

طلاق عدّى آنست كه هر گاه مرد بخواهد همسرش را طلاق گويد در حالت پاكى زن كه در آن مجامعتى صورت نگرفته است در حضور دو شاهد عادل طلاق دهد.

سپس در همان روز يا پس از آن، پيش از آنكه زن حائض شود رجوع كند و بر آن شاهد گيرد، و پس از آن صبر كند تا حيض بيند و پاك شود، آنگاه وى را در حضور دو شاهد عادل طلاق دهد در آن پاكى بدون اينكه با وى همخوابگى كند، سپس هر گاه بخواهد قبل از اينكه زن حائض شود رجوع كند و بر آن رجوع شاهد گيرد و با زن همبستر شود و با وى باشد تا حيض دوّم را ببيند، و چون از حيض پاك شد در حالى كه پاك‌