ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٦ - باب ذكر پارهاى از آنچه رسول خدا

بيش‌تر نخواهد بود هر گاه در رفع نياز آنان بكوشد؟ فرمود: آرى.

هان، و هر كس يك گرفتارى از گرفتاريهاى دنيائى مؤمنى را برطرف كند، خداوند سبحان هفتاد و دو گرفتارى و رنج آخروى او را برطرف سازد، و هفتاد و دو ناراحتى از رنجهاى دنيائى او را كه سبكتر از همه آنها بيمارى قولنج است برطرف نمايد.

و فرمود: هر كس در أداى حقّ صاحب حقّى با توانائى اداء، مماطله و امروز و فردا كند، و اداء حقّ را بعقب اندازد، پس بر او در هر روز گناه گمركچى و باج‌گير خواهد بود.

هان، و هر كس تازيانه‌اى را در اطاق حاكم ظالمى بياويزد، خداوند آن تازيانه را در قيامت چون مارى كه طول آن هفتاد ذراع است بنمايد، و در دوزخ بر آن شخص مسلّط سازد، و اين بد سرانجامى براى وى خواهد بود.

و هر كس به برادر همكيش خود احسانى كند، و سپس بر او منّت بنهد، خداوند عمل او را كه آن احسان باشد نابود كند، و وزر آن منّت نهادن را بر او بنويسد، و سعى او را مشكور ندارد، سپس فرمود: خداوند عزّ و جلّ فرموده: حرام است بهشت بر منّت‌گذار، و بخيل، قتات و نمّام كه همان سخن‌چين باشد.