ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٧ - باب در باره آن كس كه ديه ندارد نه در زخم و نه در قتل

مردى از شكاف در بدرون اطاق نگريست، و در دست رسول خدا ٦ داس يا أرّه و علف‌برى بود و فرمود: چنانچه نزديك بودى هر آينه ديده‌ات را با اين آلت يا براى اين كارت بيرون مى‌آوردم.

٥١٨٣- على بن ابى حمزه از ابو بصير نقل كرده كه گفت: از امام صادق ٧ پرسيدم در باره مرديكه بمنزلى سركشيد تا بزنان و پرده‌گيان ايشان بنگرد، و آنان او را هدف تير قرار دادند، يا كشتندش و يا مجروح كردند يا چشمش را از جاى درآوردند، فرمود: او ديه ندارد، زيرا رسول خدا ٦ را مردى از شكاف در بخانه‌اش سركشيد و حضرت با سر نيزه بسوى او آمد تا چشمش را بدر آورد، پس مرد را در حال فرار يافت او را با صداى بلند ندا كرده گفت: اى خبيث اگر ايستاده بودى چشمت را از كاسه بيرون مى‌آوردم.

٥١٨٤- و از دو امام باقر و صادق عليهما السّلام منقول است كه هر كس بقصاص كشته شود، ديه ندارد.

٥١٨٥- سليمان بن خالد گويد: امام صادق ٧ فرمود: آن كس كه در نزاع زدن آغاز كرده باشد و ديگرى در مقام دفع بوده باشد (اگر تعدّى نكند) آن كس كه آغاز كرده زخمى يا كشته شود، ديه نخواهد داشت.