ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٠ - باب ذكر پارهاى از آنچه رسول خدا

و حقير شمرد، بحقّ خداوند استخفاف كرده است، و خداوند در روز قيامت او را كوچك و بى‌ارزش شمرد مگر اينكه توبه كند و از او عذرخواهى نمايد،

و فرمود:

هر كس به تهيدست مسلمانى اكرام و احترام كند خداوند را در روز رستاخيز ملاقات كند در حالى كه از وى راضى باشد.

و فرمود: هر كس برايش مورد عملى منافى عفّت، و شهوترانى پيش آيد و خوددارى كرده از آن دورى گزيند براى ترس از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ، خدا حرام گرداند بر او آتش دوزخ را، و او را از فزع أكبر كه ترس و هول قيامت است ايمن دارد و وعده‌اى كه در كتابش قرآن باو داده و فرموده است كه: وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌ (هر كس از مقام خداوند بهراسد دو باغ باو دهند) (الرّحمن: ٤٦) در مورد او اجرا فرمايد.

ألا، و هر كس اختيار يكى از دنيا يا آخرت باو پيشنهاد شود، و او دنيا را بر آخرت برگزيند، خداوند را در قيامت ديدار كند در حالى كه حسنه‌اى در ديوان عملش نباشد تا بدان از آتش خود را نگهدارد، و هر كس آخرت را بر دنيا ترجيح داد و آن را پذيرفت خداوند از او راضى گردد، و از اعمال ناشايسته‌اش درگذرد.

و هر كس بچيزى كه ديدنش بر او حرام است چشم خيره كند، خداوند ديدگان‌