ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٩ - باب ذكر پارهاى از آنچه رسول خدا

شخص مؤاخذه خواهد شد.

و نهى فرمود: از كتمان شهادت، و فرمود: هر كس آن را كتمان كند، خداوند در حضور مردم گوشت تن او را بخوردش ميدهد، و اين گفتار خداوند عزّ و جلّ است كه فرموده: وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ‌ (و شهادت را كتمان مكنيد، و هر كس آن را كتمان كند قلبش نيز بعلاوه خودش گنه‌كار است، و خداوند بآنچه ميكنيد دانا است) (بقره: ٢٨٣).

و فرمود: هر كس به همسايه‌اش آزار رساند خداوند بوى بهشت را هم بر وى حرام سازد، و جايگاهش دوزخ باشد، و بد سرانجامى است براى او، و هر كس حقّ همسايه را ضايع كند از ما مسلمين نيست، و پيوسته مكرّر در مكرّر جبرئيل ٧ بمن سفارش همسايه ميكرد تا بآن حدّ كه پنداشتم كه او را ميراث برقرار مى‌دهد، و نيز هميشه مرا نسبت برفتار با بردگان سفارش ميكرد تا آن حدّ كه گمان كردم براى خدمت آنها زمانى معيّن ميكند كه پس از گذشتن از آن آزاد ميشوند، و همچنين مرا بمسواك كردن سفارش ميكرد تا اندازه‌اى كه فكر ميكردم واجبش كند، و باز در مورد نماز شب بسيار تأكيد مينمود و مكرّر تذكّر ميداد تا آنجا كه گمان كردم افراد برجسته امّت من شبها نخسبند و عبادت كنند.

آرى متوجّه باشيد كه هر كس بمسلمان فقيرى كم اعتنائى كند و او را كوچك‌