ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٨ - *(باب ازدواج موقت) *

مرد خود را هنگام ريختن نطفه كنار كشيده و باصطلاح عزل كرده باشد، و يا اينكه زن را متّهم كند، بلكه بقول بعض از فقهاء با علم بانتفاء فرزند، نيز جايز نيست، لكن اگر فرزند را از خود ندانست نيازى به لعان نيست».

٤٥٨٨- أبو بصير گويد: امام صادق ٧ فرمود: كسى كه زن مسلمان آزاد در حباله نكاح دارد نمى‌تواند با زن يهوديّه يا نصرانيّه ازدواج كند، چه ازدواج موقّت چه غير آن.

٤٥٨٩- ابو محمّد حسن تفليسىّ از حضرت رضا ٧ سؤال كرد: آيا مسلمان ميتواند زن يهوديّه يا نصرانيّه را متعه كند، حضرت رضا ٧ فرمود: با زن مؤمنه (يعنى امامى مذهب) آزاد ازدواج موقّت كند، و اين حرمتش بزرگتر از او است (يعنى براى وى محترم‌تر است).

٤٥٩٠- علىّ بن رئاب گويد: به امام كاظم ٧ نوشتم و سؤال كردم مردى زنى را عقد انقطاع كرده و مدّت را پيش از آنكه از وى كام گيرد باو بخشيده، يا پس از نزديكى كردن با او مدّت را بخشيده آيا ميتواند از بخشش رجوع كند و مدّت را نبخشيده انگارد؟ فرمود. (بخشش) باز نمى‌گردد.

شرح: «اين خبر دلالت دارد بر اينكه بخشش مدّت، خود طلاق متعه است و حقّ رجوع ندارد مانند طلاق بائن و محتاج به عقد جديد است».