ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

بدست خويش خود را در مهلكه انداخته است، و مردمان كم اطّلاع و جاهل چنين مى‌پندارند كه هر مخالفى در مذهب ناصبى است ولى اين طور نيست.

٤٤٢٦- زراره گويد: امام صادق ٧ فرمود: از كسانى كه با شما هم عقيده نيستند ولى انعطاف پذيرند همسر بگيريد ولى بآنان زن ندهيد زيرا زن ادب را از شوى خويش كسب ميكند و شوهر او را خواهى نخواهى بدين خود مى‌كشد.

٤٤٢٧- يونس بن يعقوب گويد: يكى از بستگان حمران بن أعين ميخواست ازدواج كند و زنى را كه مورد پسندش باشد نمى‌يافت، اين مطلب را به امام صادق ٧ گفت، حضرت فرمود: چرا از همين ساده لوحان و زنانى كه چيزى نمى‌شناسند اختيار نمى‌كنى؟ گويد: عرض كردم براى اينكه مردم دو گروه بيشتر نيستند، يا كافرند يا مؤمن، حضرت فرمود: پس آنان كه خداوند مى‌فرمايد: «وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً- توبه: ١٠٣» (و آن دسته ديگر كه بگناه خويش اعتراف كردند كه كار نيك و فعل ناروا هر دو بجاى آوردند) و همچنين آنان كه كارشان بسته بمشيّت و خواست خداست يعنى عفو او- كجايند؟.

٨

٤٤٢- حسن بن بشّار واسطىّ گويد: بامام أبى الحسن الرضا ٧‌