ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٧٥ - سرنوشت اطفال مشركان كه در كودكى بميرند

٤٧٤٢- زرارة گويد: امام باقر ٧ فرمود: چون روز رستاخيز آيد خداوند بر هفت گروه حجّت آورد: ١- كودكان كه پيش از بلوغ از دنيا رفته‌اند.

٢- كسانى كه در زمان فترت يعنى ميان دو رسول بوده و از دنيا رفته‌اند. ٣- پيران سالخورده كه پيغمبر را درك كرده ولى عقل خود را از دست داده بوده‌اند ٤- بيخردان يا عقب افتادگان روانى. ٥- ديوانگان كه داراى عقل نبوده‌اند. ٦- كران كه حسّ شنوائى نداشته‌اند. ٧- گنگ‌ها و لال‌هاى مادر زاد، هر كدام از اين طوائف با خداوند عزّ و جلّ احتجاج نمايد، فرمود: آنگاه خداوند عزّ و جلّ فرستاده‌اى بسوى آنان گسيل دارد و آتشى براى امتحان ايشان برافروزد پس بآنان فرمان دهد و گويد: پروردگار شما امر فرموده كه خود را در اين آتش افكنيد، پس هر كس در آتش جست آن آتش بر وى سرد و سلامت شود، و هر كس نافرمانى نمود بسوى آتش دوزخ رهسپارش كنند.

مؤلّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گويد: اين اخبار با هم سازگار است و اختلافى ندارد، و اطفال مشركان در عالم برزخ با پدرانشان در آتشند، ولى حرارت آتش بآنان آزار نميرساند، و براى اينكه حجّت بر ايشان تمامتر باشد آنجا كه در قيامت مأمور شوند بآتش در روند همان كه براى آزمايش ايشان افروخته گشته با تضمينى كه از