ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥١٣ - باب مواردى كه در غير نفس ديه تمام يا نصف است

مردى با عصا به جان ديگرى افتاده و آنقدر او را كتك زده تا وى جان سپرده است فرمود: او را به اولياء مقتول دهند تا قصاص كنند، ولى بحال خود نگذارند تا هر كارى خواستند با وى براى تشفّى قلب انجام دهند، و با غير شمشير نباشد.

شرح: «اين خبر سابقا گذشت و با اين باب هم مناسب نيست».

٥٢٧٩- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ فرمود: ديه دست اگر قطع شود، پنجاه شتر است، و هر چه را كه بدون زخم و پارگى التيام پيدا كرد، يعنى تمام عضو قطع نشد، بايد ارزش آن را دو عادل مسلمان معيّن دارند، و هر كس به غير ما أنزل اللَّه حكم راند پس آنان كافران باشند.

٥٢٨٠- محمّد بن قيس از يكى از دو امام صادق يا باقر عليهما السّلام روايت كرده كه ايشان در مورد شخصى كه چشم مردى را در آورده و بينى و گوشهاى او را بريده و سپس او را به قتل رسانده، فرمود: اگر هر كدام را در يك وقت بطور متفرّق انجام داده، ابتدا همان طور به ترتيب قصاص مى‌شود، آنگاه او را مى‌كشند، و چنانچه يك ضرب در يك بار زده و چنين جناياتى به وقوع پيوسته تنها گردن او را ميزنند و راجع به ساير جنايات كه واقع شده قصاصش نمى‌كنند.

٥٢٨١- بريد بن معاويه عجلى گويد: امام باقر ٧ فرمود: همانا زبان‌