ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٩ - باب«رضاع» بمعنى شير دادن بطفل نوزاد

حولين (بيست و يكماه) و پيش از تمام شدن دو سال حرمت مى‌آورد.

٤٦٦٨- ايّوب بن نوح گويد: على بن شعيب به امام هفتم ٧ طىّ نامه‌اى نوشت: بانوئى يكى از فرزندان مرا شير كامل داده آيا من ميتوانم با فرزندى از او ازدواج كنم، امام ٧ در پاسخ مرقوم فرمودند: جايز نيست زيرا فرزندان آن زن شيرده همانند فرزندان تواند.

شرح: «خبر دلالت دارد كه پدر نسبى طفل شيرخوار نمى‌تواند با فرزندان نسبى زن شير دهنده نكاح كند».

٤٦٦٩- و عبد اللَّه بن جعفر حميرى نامه‌اى بامام عسكرى ٧ نوشت و پرسيد: زنى فرزند مردى اجنبى را شير كامل داده آيا آن مرد ميتواند دختر آن زن را براى خود تزويج كند يا نه؟ امام ٧ در پاسخ نوشتند كه اين كار براى او جائز نيست.

٤٦٧٠- محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: اگر دختر نوزادى را تزويج كند و آن دخترك را زوجه آن مرد شير دهد نكاح هر دو زنش باطل گردد.

شرح «اين بدان جهت است كه پس از دادن شير زوجه‌اش مادر عيالش خواهد شد، و دخترك فرزند رضاعيش گرديده است».