ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٨ - باب«رضاع» بمعنى شير دادن بطفل نوزاد

از شوهر خويش بفرزند آوردن، طفلى غير فرزند آن مرد را شير دهد چه دختر باشد و چه پسر اين شير حرمت مى‌آورد همانند اينكه نسب حرمت مى‌آورد، و اين آنست كه رسول خدا فرموده است، و آن بانوئى كه از شير دو شوى يكى پس از ديگرى فرزندى را چه دختر چه پسر شير دهد آن نيست كه رسول خدا ٦ فرموده است كه شير مانند نسب حرمت آرد.

شرح: «مراد آنست كه اطفالى كه شير حاصل‌شده زنى از يك شوهر را خورده‌اند با يك ديگر محرمند، و اين كودكان با تمام اولاد آن مرد صاحب شير و خود او محرم هستند، چه اولاد نسبى مرد چه اولاد رضاعى او از زنان ديگر، و نيز آن زن شير دهنده و فرزندان نسبى وى با نوزادى كه شير كامل از او خورده محرم خواهند بود، و هر گاه از شير يك شوهر اطفالى را شير داده، و از شير شوهرى ديگر اطفالى ديگر را اين دو گروه با هم محرم نخواهند بود».

٤٦٦٦- و رسول خدا ٦ فرموده: پس از مدّت بازگيرى طفل از شير ديگر آن حرمت نياورد. و معنى آن اينست كه هر گاه كودك دو سال تمام شير زنى را، و بعد شير زنى ديگر را بخورد اين شير دوّم موجب حرمت نخواهد شد هر قدر باشد، زيرا پس از مدّت شير، ديگر رضاعى نخواهد بود.

٤٦٦٧- و داود بن حصين گويد: امام صادق ٧ فرمود: شير پس از