ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

و بيشتر متأخّرين».

٤٤٢٤- سليمان حمّار گويد: امام صادق ٧ فرمود: شايسته نيست براى مرد مسلمان كه زنى ناصبى بهمسرى اختيار كند و همچنين دختر خود را بناصبى بزوجيّت دهد و پاره جگر خود را نزد او (كه از هر پليدى پليدتر است) افكند.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گويد: هر كس با اهل بيت رسول خدا ٦ علم دشمنى برافراشت سهمى از اسلام ندارد و لذا نكاح و وصلت با او جايز نيست.

٤٤٢٥- و رسول خدا ٦ فرمود: دو گروه از امّت من نصيبى در اسلام ندارند: آنكه با اهل بيت من بجنگ و دشمنى برخيزد، و آنكه در دين غلوّ كند و از چهار چوب اصولش خارج شود.

شرح: «مراد از گروه اوّل خوارج عليهم لعائن اللَّه ميباشند و از گروه دوّم غلات آنان كه باوهام گرويدند و محرّمات الهى را حلال شمردند و خود را از بار تكاليف الهى يكسره آزاد ساختند».

و هر كس لعن امير المؤمنين ٧ (العياذ باللَّه) و خروج بر مسلمانان را جايز شمرد و كشتن آنان را مباح بداند حرام است با او ازدواج كردن زيرا با اين كار