ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

٤٤١٩- اسحاق بن عمّار گويد: امام صادق ٧ در مورد مرديكه در نظر داشت با زن سه طلاقه‌اى ازدواج كند و سؤال شده بود كه چه كند، فرمود: او را رها كند تا خون ببيند و پاك شود، سپس نزد شوهرى كه او را طلاق داده رود و دو تن را بهمراه خود ببرد آنگاه بآن شوهر بگويد: آيا همسرت فلانى را طلاق گفته‌اى، و چون بگويد: آرى، زن را سه ماه ترك كند بعد از تمام شدن مدّت براى خود خواستگارى نمايد.

٤٤٢٠- و در خبرى ديگر آن حضرت ٧ فرمود: همانا سه طلاقه شما براى مخالفين حلال نيست و لكن طلاق آنان براى شما حلال است زيرا شما سه طلاق را در يك مجلس واحد بدون اينكه رجوعى در كار باشد) باطل ميدانيد ولى مخالفين ناچار طلاق شما را ميپذيرند.

شرح: «غرض آنست كه طلاق اماميّه مورد قبول همه مسلمين است و طلاق مخالفين مورد قبول همگان نيست، و زوجه شيعه كه شويش سنّى است اگر او را سه طلاقه كند بر او حرام نيست و زن سنّى كه شوى شيعه‌اش او را سه طلاقه كند بر او حرام است».

٤٤٢١- و نيز آن حضرت ٧ فرمود: هر كس بهر آئين باشد بأحكام آن ملزم خواهد بود.

شرح: «مخالفين داراى هر مذهب كه باشند بنا بر مذهب ما به احكام مذهب‌