ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٦ - *(باب ازدواج موقت) *

فرمان داد نفرين و ما را لعن كنند»، و بالاخره از مفضّل بن عمر روايت كرده كه گفت: «از امام صادق ٧ شنيدم كه در باره متعه ميفرمود: رها كنيد آن را، آيا شخص شرم نمى‌كند كه مردم (منكر متعه) وى را درگير مسائل جنسى ببينند و آن را بر همسلكان او كه بمتعه معتقدند خورده گيرند»، اين اطاله مطلب از آن جهت است كه پاره‌اى از خوانندگان بدانند كه ثوابى كه براى شخص متعه‌كننده ذكر شد اطلاق ندارد و همه كس را شامل نمى‌شود و تنها كسانى را كه بجهتى شرعى بدان اقدام كرده‌اند يا خواهند كرد در بر مى‌گيرد نه هر هوسباز شهوتران كه جز براى ارضاى غرائز جنسى نظرى ديگر ندارد و با اين عمل بسا مى‌شود كه اساس زندگى چندين ساله خود را متزلزل بلكه نابود ميكند».

٤٦٠٦- عبد الرّحمن بن حجّاج گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم زنى به ازدواج موقّت به مردى شوهر كرده و مرد از دنيا رفته است آيا زن بايد عدّه وفات نگهدارد؟ فرمود: چهار ماه و ده روز عدّه نگهدارد، چنانچه أيّام موقّت تمام شد در حالى كه مرد حيات دارد عدّه‌اش مانند عدّه كنيز چهل و پنج روز است يك ماه و نيم گفت، پرسيدم: در مورد فوت شوهر بايد ترك زينت نيز بكند؟ فرمود: آرى چنانچه يك روز يا دو روز يا يك ساعت از روز نزد او بوده واجب است عدّه نگهدارد ولى ترك زينت لازم نيست.

شرح: «اين خبر گويا ساقطى دارد و در تهذيب در باب عدة النساء برقم ١٤٥- شيخ رحمة اللَّه- آن را اين چنين نقل كرده است: «گفت: بايد ترك زينت نيز بنمايد؟ فرمود: آرى هر گاه چند روز نزد مرد بوده بايد هم عدّه نگهدارد هم در آن مدّت ترك زينت كند و اگر يك روز يا دو روز يا يك ساعت از روز نزد او بوده به او واجب‌