ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٢ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

مربوط بعالم ديگر است: خشم پروردگار، و سخت شدن حساب، و جاويد ماندن در دوزخ است.

٤٩٦١- اسحاق بن [ابى‌] هلال گويد: امام صادق ٧ فرمود:

امير مؤمنان ٧ بياران فرمودند: آيا شما را خبر ندهم به بزرگترين زناها؟ عرض كردند: بفرمائيد، حضرت فرمود: زناى آن زنيست كه مرد ديگرى را به بستر شوهرش آورده و از وى داراى فرزند گشته و آن فرزند را بشوهر واقعى خود بسته، اين زن همانست كه خداوند در قيامت با او سخن نگويد و بدو نظر رحمت نيفكند، و او را نيامرزد، از گناه پاك نسازد، و براى او عذاب و كيفرى بسيار دردناك در پى خواهد بود.

٤٩٦٢- سعيد ازرق گويد: امام صادق ٧ در مورد مرديكه مؤمنى را كشته بود فرمود: او را گويند بمير بهر مردنى خواهى يهودى و خواهى نصراني و خواهى مجوسى.

شرح: «مراد آنست كه كسى مؤمنى را براى ايمانش بكشد همان طور كه در اوائل اسلام شيعيان عليّ ٧ را بعنوان طرفدارى علىّ ٧ بقتل مى‌رساندند، و كسى كه باين عنوان كسى را بكشد مسلما كافر است حال هر نوع از كفر كه باشد».