ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨١ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

سفارش فرمود، و اين قوم در باره ما خدا و رسول او را در باره سفارشى كه نسبت بما كردند عملا تكذيب نمودند. و امّا قتل نفسى كه خداوند آن را حرام كرده است در باره حسين بن على عليهما السّلام و يارانش اجرا كردند، و امّا اكل مال يتيم، حقّ ما را در بيت المال بردند و بديگران دادند، و امّا عقوق والدين پس خداوند در كتاب خود فرموده‌ النَّبِيُّ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ‌ پس اينان رسول خدا را در باره اولادش بخشم آوردند و ناراضى و رنجيده‌اش ساختند و نيز زوجه‌اش خديجه را در باره ذريّه‌اش ناراحت و خشمگين كردند، و امّا نسبت زشت و فحش رسما در منابر فاطمه عليهما السّلام را تكذيب كردند، و امّا فرار از جنگ، با على ٧ از روى طوع و رغبت بيعت كردند سپس او را رها كرده و با دشمن تنها گذاشتند، و امّا انكار حقّ ما پس اين چيزى نيست كه در باره آن اختلاف كرده باشند.

٤٩٣٢- و عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى از امام جواد از پدرش على بن- موسى الرّضا عليهما السّلام روايت كرده است كه فرمود: از پدرم موسى بن جعفر عليهما السّلام شنيدم ميفرمود: عمرو بن عبيد بصرى (عامّى مذهب) بر امام صادق ٧ وارد شد و سلام كرده نشست و شروع كرد بخواندن اين آيه‌ الَّذِينَ‌