ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨٢ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ* (كسانى كه دورى مى‌جويند از گناهان بزرگ) (شورى: ٣٧) و سپس ساكت شد و خاموش ماند،

پس امام صادق ٧ پرسيد چه چيز تو را ساكت كرد؟ گفت: دوست دارم كبائر را از كتاب خدا بدانم و آنها را بشناسم، حضرت فرمود: آرى اى عمرو بزرگترين كبائر شرك بخداست، خداوند تبارك و تعالى مى‌فرمايد: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ* (خداوند نمى‌بخشد آنكه براى او انباز گيرند) (نساء: ٤٧ و ١١٥) و نيز ميفرمايد: إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ (همانا كه هر كس شرك بخدا آورد خداوند بهشت را بر وى حرام ساخته و جايگاه او دوزخ است و اين ظالمان يار و ياورى- كه آنها را نجات دهد- ندارد) (مائده: ٧٢). و پس از آن يأس و نوميدى از رحمت خدا است زيرا خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ‌ (براستى كه از زحمت خداوند نوميد نباشند مگر گروه كافران) (يوسف ٨٧)؛ سپس ايمنى از عقوبت خداى زيرا خدا ميفرمايد: فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ‌ (و از كيفر خداوند خود را در امان ندانند مگر گروه زيانكاران) (اعراف: ٩٨)؛ و از آنها است عقوق پدر و مادر و عدم رضايت آنها از فرزند زيرا خداوند عزّ و جلّ «عاقّ» را جبّار و بد بخت خوانده است آنجا كه نقل فرموده‌ وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا (و مرا نيكى‌كننده بمادرم قرار داده و جبّار (ستمكار) و شقيّ و بدبخت نكرده‌