ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٨ - باب حرمت ريختن خون و بردن مال مردم بناحق و نهى از پرداختن بكارى كه حلال نيست، و وجوب توبه از قتل، چه عمد و چه خطا

نه؟) فرمود: نه، مگر آنكه ديه‌اش را به اولياء وى بدهد، و بنده‌اى را آزاد نمايد، و دو ماه پى در پى روزه بگيرد، و از خداوند عزّ و جلّ طلب آمرزش كند، و بسوى او توبه كند و زارى نمايد، و من اميدوارم كه خداوند توبه‌اش را بپذيرد اگر چنين كه گفتم انجام دهد، عرضكردم: فدايت گردم اگر مالى نداشت كه ديه او را بپردازد چه كند؟

فرمود: از مسلمانان بخواهد كه باو كمك كنند تا ديه مقتول را به اهلش پرداخت كند.

شرح: «در متن خبر اطعام شصت مسكين ذكر نشده است، ولى قول مشهور آنست كه كفّاره جمع بايد بدهد چنان كه در خبر عبد اللَّه بن سنان گذشت».

٥١٦٩- كليب اسدى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى را در يكى از ماههاى حرام كشته‌اند ديه آن چه مقدار است؟ فرمود: ديه تمام باضافه ثلث ديه.

شرح: «شهيد- عليه الرّحمه- در مسالك فرموده: تغليظ ديه در ماههاى حرام مورد اتفاق فقهاى ما است».

٥١٧٠- ابو حمزه از يكى از دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود: بر رسول خدا ٦ خبر آوردند كه جنازه كشته‌اى در قبيله جهينه پيدا شده، رسول خدا ٦ برخاست و بسوى مسجد ايشان رفت تا