ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠١ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

پس مرد چون چنين ديد زنجيرى برگرفت و يكسر آن را بجائى كوبيد و سر ديگر را به گردن خود بست و گفت: اين زنجير را از گردن باز نگيرم تا اينكه خداوند مرا ببخشد و از سر گناهم بگذرد، پس خداوند عزّ و جلّ بيكى از پيمبرانش وحى فرستاد كه بفلان كس بگو: سوگند به عزّت و جلالم اگر آنقدر مرا بخوانى كه همه رگهايت از هم بگسلد، عذرخواهى تو را نپذيرم جز آنكه آنان كه بدين تو مرده‌اند زنده كنى و آنها از آن دين برگردند.

٤٩٥٩- بكر بن محمّد ازدى گويد: امام صادق ٧ روايت كرد كه امير مؤمنان ٧ فرمود: همانا صاحب شكّ و معصيت در آتش است نه از ما است و نه بازگشتنش بسوى ما خواهد بود.

شرح: «شك در اينجا مقابل يقين است يعنى ياران ما همه باصول و فروع ما يقين دارند و در هيچ كدام مردّد نيستند، و آنان كه چنين هستند (يعنى با ترديد و شك دين را پذيرفته‌اند) نه از ما هستند نه در قيامت با مايند».

٤٩٦٠- عبد اللَّه بن ميمون از امام صادق از پدرانش عليهم السّلام نقل كرده كه فرمود: زناكار را شش خصلت است، سه در اين دنيا، و سه در عالم آخرت، امّا آن سه خصلت كه در دنيا است نور چهره را ميبرد و فقر و تنگدستى را بارمغان مى‌آورد، و در نابودى انسان ميشتابد يعنى مرگ زودرس كه نتيجه دنيائى آنست، و امّا آن سه كه‌