ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٧ - باب قصاص و مقدار ديه

ميتواند عفو كند».

٥٢٠٥- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ در باره مردى كه شخصى را دفع كرده و او روى كسى افتاده و آن شخص مرده است، فرمود: ديه بر آن كسى است كه فرو افتاده و بايد بورثه مقتول بپردازد، و بعد به آن كس كه او را فرو انداخته مراجعه كرده مبلغ را دريافت مى‌كند و اگر خود نيز صدمه‌اى ديده يا زخمى خورده ديه آن را نيز به ديه پرداختى اضافه نموده و بستاند.

٥٢٠٦- ابو ولّاد حنّاط گويد: امام صادق ٧ فرمود: امير مؤمنان ٧ ميفرمود: ديه قتل خطا را در مدّت سه سال به اقساط بايد بگيرند، و ديه قتل عمد را در مدّت يك سال.

شرح: «و مشهور است كه ديه شبه عمد را در دو سال أخذ مى‌كنند».

٥٢٠٧- معلّى بن عثمان گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم در باره معنى اين آيه كه خدا ميفرمايد: فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ‌ (هر كس تصدّق دهد [به گرفتن ديه‌] آن كفّاره گناه اوست) (مائده: ٤٥)، فرمود: از گناهان او به اندازه‌اى كه مجرم را در قتل عمد قصاص نكرده بخشوده مى‌شود.

شرح: «يعنى هر قدر كه بخشيده از گناهانش بخشيده مى‌شود، اگر نه قصاص‌