ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٨ - باب قصاص و مقدار ديه

كند و نه ديه بستاند همه گناهان او، و اگر قصاص نكند و ديه بستاند بهمين اندازه گناه او بخشيده مى‌شود، و اگر قسمتى از ديه را ببخشد قسمتى از گناه او را خداوند مى‌بخشد».

و در قتل عمدى، مرد را بجاى مرد قصاص كنند مگر آنكه ولىّ مقتول ببخشد و يا ديه بستاند، و نيز حقّ دارند مبلغ ديه را مصالحه كنند به كمتر از ديه، و در شبه عمد مغلّظه سى و سه شتر ماده كه داخل سال چهارم شده باشد، و سى و چهار شتر كه داخل سال پنجم شده باشد، و سى و سه ماده شتر كه داخل سال ششم شده باشد، و از گوسفند يك هزار نر در جايى كه شتر ماده نباشد.

٥٢٠٨- حريز گويد: از امام صادق ٧ حكم مردى را پرسيدم كه مرتكب قتل عمدى شده و او را به حاكم بردند، و والى او را به ورثه مقتول سپرد تا او را قصاص كنند، ناگهان جماعتى ريختند و او را از چنگ ايشان رها كردند و فرار كرد، امام در پاسخ فرمود: نظرم آنست كه كسانى كه او را رها كردند به زندان اندازند تا قاتل را بهر وسيله ممكن حاضر سازند و تحويل دهند، پرسيدند: اگر قاتل در اين ميان از دنيا رفت چه؟ فرمود: بر ايشان است كه ديه مقتول را از كيسه خود به اولياء او بپردازند.