ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٣ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

٤٤٦٧- محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم دو نفر مرد با دو تن زن نديده ازدواج كردند و به اشتباه زن هر يك را بديگرى دست بدست دادند و دخول واقع شد، اكنون ظاهر شد كه اشتباه شده است چه كنند؟، فرمود: هر يك از همبستر خود عدّه نگهدارد و پس از انقضاى عدّه هر كدام بشوهر حقيقى خود باز گردند.

٤٤٦٨- ابو عبيده (زياد بن عيسى الحذّاء) گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم: مردى داراى سه دختر است و يكى از آن سه را بدون اينكه نامى ببرد به مردى تزويج كرد، و شوهر براى او مهرى معيّن نمود پس از اينكه آنان را دست بدست دادند بمرد خبر رسيد كه آن دختر بزرگ است، مرد به پدر زوجه گفت: من از تو كوچكترت را خواستگارى كرده‌ام، اكنون چه بايد بكنند؟ امام باقر ٧ فرمود: اگر شوهر هر سه را قبلا ديده است و نام هيچ كدام را نبرده، گفتار پدر صحيح است و بايد ميان خود و خدا هر كدام را كه در هنگام عقد نيّت داشته بمرد تحويل دهد و اگر شوهر در هنگام عقد هيچ كدام را نديده و نام كسى را نبرده پس اين ازدواج بكلّى باطل و فاسد است. (زيرا پدر قصد كسى را داشته و شوهر قصد ديگرى را).