ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٤ - طلاق بنده

را اجرا كرد. سپس باو فرمود: آرام گير و او را موعظه فرمود، و گفت: از خدا بترس زيرا خشم و غضب خداوند شديد است، بعد فرمود: شهادت پنجم را چنين ادا كن و بگو: كه غضب خداوند بر من اگر شوهرم از راستگويان باشد در آنچه بمن نسبت مى‌دهد، و زن شهادت داد، آنگاه رسول خدا ٦ ميان آن دو را جدائى انداخت و فرمود شما هيچ گاه نمى‌توانيد پس از اين ملاعنه با يك ديگر ازدواج كنيد.

طلاق بنده‌

٤٨٥٩- محمّد بن الفضيل از امام هفتم ٧ نقل كرده گويد: اگر برده زن آزادى را تزويج كرده باشد يا با كنيزى از طائفه ديگر ازدواج كرده باشد طلاق با خود اوست (يعنى طلاق بدست اوست) ولى اگر با كنيز مالك خود ازدواج كرده باشد مالك مى‌تواند ميان آن دو بى‌طلاق جدائى اندازد يا اگر بخواهد علقه زوجيّت، و اگر خواست از هم جدايشان كند بدون طلاق مى‌تواند.

٤٨٦٠- زرارة بن اعين گويد: امام باقر و امام صادق عليهما السّلام فرمودند:

برده طلاق و نكاحش بدون إذن مولايش جايز نيست، گويد: پرسيدم اگر مولا براى غلامش زنى عقد كرده طلاق در اختيار كيست؟ فرمود: در دست مولاى اوست، بعد