ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٨ - باب در باره آن كس كه ديه ندارد نه در زخم و نه در قتل

٥١٨٦- محمّد بن مسلم از يكى از دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام نقل كرده كه فرمود: اگر شخصى از بالا سقوط كند و بر ديگرى افتاده و او را بكشد، چيزى بر عهده او نيست.

شرح: «اين حكم در صورتى است كه بدون اختيار سقوط كند، ولى اگر با اختيار فرود آيد و يا كسى او را بروى بيندازد در صورت اوّل خود، و در صورت دوم، آنكه او را انداخته است به پرداخت ديه محكوم است، و نيز كفّاره قتل را بايد بدهند».

٥١٨٧- ابو الصّباح كنانى گويد: امام صادق ٧ فرمود: در زمان امير المؤمنين ٧ كودكانى مشغول بازى بودند و با دستمالهائى گره بسته بر شخص بازى باخته ميزدند، و در اين حال يكى از كودكان با همان دستمال گره كرده به دهان ديگرى كوبيد و يكى از دندانهاى پيشين او افتاد، نزد امير المؤمنين ٧ به حكومت آمدند، آن كس كه زده بود اقامه بيّنه كرد كه من گفتم: دور شو، دور شو! امير مؤمنان ٧ قصاص را از او ردّ كرد و سپس فرمود: هر كس كه قبلا گفته باشد بپرهيزد و كنار رويد، عذر خود را آورده است.

٥١٨٨- عبد اللَّه بن سنان گويد: امام صادق ٧ در باره اينكه مردى قصد تجاوز به زنى داشته و زن با پرتاب سنگى به او از خود دفاع كرده، ولى مرد در اثر