ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

بيوه‌اى را به عقد زوجيّت خويش در آورد و با وى همبستر شود دختر آن زن بر او حرام مى‌شود، و چنانچه با مادر همبستر نشد اشكالى ندارد كه او را طلاق داده دخترش را به زوجيّت خود در آورد، و اگر با دختر ازدواج كرد چه از وى كام گيرد و چه نگيرد مادر بر او حرام مؤبّد خواهد بود و خبر بعد مضمون همين حديث است».

٤٤٤٨- امير المؤمنين ٧ فرمود: دختر زوجه بر انسان حرام است چه در كفالت انسان باشد و چه نباشد.

شرح: «مراد دختر زوجه مدخول بها است نه معقوده تنها».

٤٤٤٩- و محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: هر گاه مردى زنى را به نكاح خود درآورد و تعيين مهريّه را به او واگذارد، آنگاه يكى از آنها قبل از دخول فوت كند فرمود: نصيبى از مال مرد به او ميدهند و ارث هم ميبرد لكن مهر معيّنى ندارد، و چنانچه مرد او را طلاق گفته بود، در حالى كه تعيين مهريّه با زوجه بوده باشد زن نميتواند از مهر السّنة كه پانصد درهم است تجاوز كند و مهريّه زنان رسول خدا ٦ همين مقدار مى‌باشد.

٤٤٥٠- صفوان بن يحيى از ابو جعفر نامى روايت كرده كه گفت: من به امام صادق ٧ عرض كردم: مردى زنى را به زوجيّت خود در آورد و تعيين‌