ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٦ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

اوست.

٤٤٥٤- فضل بن يونس گويد: از موسى بن جعفر عليهما السّلام پرسيدم:

مردى زنى را تزويج كرده و هنوز با وى همبستر نشده زن زنا داد حكم چيست؟، فرمود:

ميان او و زوجش جدائى افكنند و حدّ شرعى بر او جارى سازند و صداق و مهر ندارد.

٤٤٥٥- عبد اللَّه بن سنان گويد: بامام صادق ٧ عرض كردم: اگر مردى با خواهر زنش زنا كند آيا زوجه‌اش بر او حرام مى‌شود؟ فرمود: حرام حلال را فاسد نمى‌كند و حلال حرام را مباح ميكند.

شرح: «يعنى هر كدام از زن يا شوهر پس از اينكه بر يك ديگر حلال شدند اگر كار حرامى مرتكب شوند موجب حرمت زناشوئى ايشان نمى‌شود، و نيز زن اجنبيّه‌اى كه بر انسان حرام است با عقد ازدواج كه حلال است بر شخص حلال مى‌شود».

٤٤٥٦- و زراره از امام باقر ٧ نقل كرده گويد: از آن حضرت پرسيدند: اگر مردى كه زنى در حباله نكاح اوست با مادر آن زن يا دختر او يا خواهر او زنا كرد حكم آن چيست؟ فرمود: حرام هرگز حلال را حرام نمى‌كند زنش بر او حلال است، و نيز فرمود: اشكالى ندارد مرد زنى را كه با او زنا كرد بحباله نكاح خود درآورد، و