ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٧ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

امام ٧ در اينجا مثالى زده فرمود: مانند آنست كه شخص از خرماى درختى بدزدد بعد آن را بخرد، و همچنين اشكالى ندارد كه پس از اينكه با مادر يا دختر يا خواهر زنى كه با او زنا كرده، ازدواج كند، و چنانچه زنى در نكاح اوست و بدون توجّه و آگاهى، مادر يا دختر يا خواهر او را تزويج كند و با او دخول كند آنگاه متوجّه و آگاه شود كه او بروى حرام بوده از آن زن كه آخر گرفته جدا شود و اوّلى بزوجيّت او باقى است، و با زوجه خويش همبستر نشود تا اينكه پاكى رحم آن دوّمى معلوم گردد، و اگر با زن فرزند يا زن پدر يا با كنيز فرزند يا كنيز پدر خود زنا كند اين موجب حرمت آن با شوهر يا مولاى خويش نمى‌شود، و همانا اين آنگاه است كه مرد با زنى كنيز كه بر او حلال است همبسترى كند در اين صورت آن زن بر پسر آن مرد و نيز پدرش حلال نيست، و همين طور اگر با زنى تزويج كند بحلالى، آن زن بر فرزند و پدر آن مرد حلال نخواهد بود.

شرح: «حكم زنى كه مرد با او زنا كرده و بعد تصميم بگيرد كه با مادر يا دختر يا خواهر او ازدواج كند جايز مى‌باشد، اختلافى است چه در اخبار و چه در فتاوى و شرح آن نيز مفصّل است و در اين مختصر مجال بحث آن نيست و عدم جواز اقوى است».

٤٤٥٧- ابو بصير گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى بحرامى از