ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥٩ - باب در باره شتر مستى كه كسى را زير پا گرفته بكشد
باب كنيزى صاحب فرزند كه مولاى خود را به خطا يا به عمد بكشد
٥٣٦٧- وهب بن وهب از حضرت صادق از پدرش عليهما السّلام روايت كرده كه آن حضرت مىفرمودند: هر گاه امّ ولد (كنيز داراى فرزند) مولاى خود را بخطا بكشد وى آزاد است و چيزى بر او نيست، و چنانچه عمدا بكشد، او را قصاص خواهند كرد.
شرح: «خبر دلالت دارد كه در صورت خطا كنيز از سهم الارث فرزندش آزاد مىشود و چيزى هم بر او نيست و عاقله ندارد».
باب در مورد كسى كه آتشى افروزد در خانهاى و خانه و اهلش را بسوزاند
٥٣٦٨- و در روايت سكونى از حضرت صادق ٧ آمده است كه همانا امير مؤمنان ٧ در باره مردى كه به عمد در خانه ديگران آتش افروخت.
و آن خانه و مردمش را با هر چه داشتند سوزانيد فرمود: ابتدا غرامت خانه و اثاثيه را از وى مىستانند و سپس او را مىكشند.
باب در باره شتر مستى كه كسى را زير پا گرفته بكشد
٥٣٦٩- حمّاد از حلبى روايت كرد كه گفت: از امام صادق ٧