ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٦ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

راستى گويند (نه بنفع خويش و ضرر ضعفا) و مرادش آنست كه مبادا همان كارى كه او با يتيمان مردم كرد با ذرّيّه او ديگران همان كنند.

٤٩٤٦- و رسول خدا ٦ فرمود، سبّ و ناروا گفتن به مؤمن فسق و هرزگى و تباهى است، و جنگ با او كفر است، غيبتش را كردن معصيت و نافرمانى خداست، و حرمت مالش مانند حرمت خون اوست.

٤٩٤٧- و امام صادق ٧ فرمود: كسى كه با يك ميل از سرمه‌اى كه از مسكرات تهيّه شده چشم خود را سرمه كشد، خداوند در قيامت با ميلى از آتش ديده او را كيفر كند.

٤٩٤٨- اسماعيل بن سالم گويد: شخصى از امام صادق ٧ سؤال كرده عرض كرد: خداوند شما را بسلامت دارد شرب خمر و ميگسارى بدتر است يا ترك صلاة؟ فرمود: شرب خمر، سپس فرمود: آيا ميدانى براى چه، عرض كرد: نه، حضرت فرمود: از اين رو كه در اثر مستى چنان از خود بيخود ميگردد كه خداوند عزّ و جلّ خويش را نمى‌شناسد.

٤٩٤٩- و نيز آن حضرت ٧ فرمود: ميگساران در دنيا آنان كه از