اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٨٥ - ٥/ ٣ دشمن داشتنِ دشمن اهل بيت (عليهم السلام)
شدهاند. پس گوارا باد اهل رحمت را رحمتشان و مايه نابودى باد جايگاه اهل دوزخ براى آنها!
هر بندهاى كه خداوند، در دل او خيرى قرار داده باشد، هرگز در دوست داشتن ما كوتاهى نمىكند و كسى كه دشمن ما را دوست بدارد، هيچ گاه ما را دوست نخواهد داشت. اين دو با هم در يك قلب جمع نمىشوند و «خدا براى هيچ مردى در درونش دو دل ننهاده است» كه با يكى عدّهاى را دوست بدارد و با ديگرى، دشمن آنها را. كسى كه ما را دوست مىدارد، اين محبّت به ما را همچون زر نابى كه در آن ناخالصى نيست، خالص مىگرداند.
ماييم برگزيدگان [خدا] و پيشتازان ما [به سوى حوض كوثر]، پيشتازان پيامبران اند.
من وصىّ اوصيا هستم. من حزب خدا و پيامبر او هستم و آن گروه سركش و ياغى، حزب شيطان اند. پس هر كه دوست دارد حال خود را در باره محبّت ما بداند، دلش را بيازمايد؛ اگر در آن، نسبت به كسى كه مردم را بر ضد ما مىشوراند، احساس دوستى كرد، بداند كه خدا و جبرئيل و ميكائيل، دشمن او هستند و خداوند، دشمن كافران است».
١٠٦٦. امام على عليه السلام- در باره آيه: «خدا براى هيچ مردى در درونش دو دل ننهاده است»-: دوست داشتن ما و دوست داشتن دشمن ما با هم در دل يك انسان جمع نمىشوند. [اين از آن روست كه] خداوند براى هيچ مردى در درونش دو دل ننهاده است كه با اين، دوست بدارد و با آن يكى، دشمن بدارد. دوستدار ما دوستىاش به ما را خالص مىگرداند، همان گونه كه طلا با آتش، خالص مىگردد و ناخالصىاش گرفته مىشود. پس هر كه مىخواهد محبّتش به ما را بداند، دل خود را بيازمايد. اگر در كنار محبّت ما، دشمن ما را نيز دوست داشت، بداند كه نه او از ماست و نه ما از اوييم و خدا و جبرئيل و ميكائيل، دشمن اويند و خداوند، دشمن كافران است».
١٠٦٧. امام صادق عليه السلام- در جواب كسى كه گفت: فلانى، شما را دوست مىدارد، منتها در برائت از دشمن شما ضعيف است-: هيهات! دروغ مىگويد كسى كه دَم از محبّت ما مىزند؛ ولى از دشمن ما بيزارى نمىجويد.