اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٦٣ - ٢/ ٤ نشانه ايمان
١٠٣٩. امام على عليه السلام: اگر با اين شمشيرم بر بينى مؤمن بكوبم كه با من دشمن شود، دشمن نمىشود و اگر همه دنيا را به پاى منافق بريزم كه مرا دوست بدارد، باز هم مرا دوست نخواهد داشت و اين، از آن روست كه حُكم خدا، بر زبان پيامبر امّى صلى الله عليه و آله گذشت كه فرمود: «اى على! هيچ مؤمنى با تو دشمنى نمىكند و هيچ منافقى دوستدار تو نمىگردد».
١٠٤٠. امام باقر عليه السلام: دوست داشتن ما، ايمان است و دشمن داشتنمان، كفر.
١٠٤١. امام باقر عليه السلام: بدانيد- اى ابو وَرد و اى جابر- كه اگر تا قيام قيامت، دل هر مؤمنى را بشكافيد، در آن، جز محبّت امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام را نخواهيد يافت و اگر تا قيام قيامت، دل هر كافرى را بشكافيد، در آن، جز اين نخواهيد يافت كه امير مؤمنان على را دشمن مىدارد؛ چرا كه خداى متعال، از زبان محمّد صلى الله عليه و آله به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود: «هيچ مؤمنى تو را دشمن نمىدارد و هيچ كافر يا منافقى دوستدار تو نمىشود» «و آن كس كه ظلمى بر دوش دارد، نوميد مىماند». امّا ما را به اعتدال دوست بداريد تا هدايت و رستگار شويد. ما را دوست بداريد به ميزان دوست داشتن اسلام.
١٠٤٢. امام باقر عليه السلام: هر كه مىخواهد بداند كه اهل بهشت است [يا نه]، محبّت ما را به قلبش عرضه كند. اگر آن را پذيرفت، مؤمن است.