اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٠٩ - ٣/ ٥ پيروى
من و ابو ايّوب انصارى و انس بن مالك برخاستيم و گفتيم: اى پيامبر خدا! چه كسى خورشيد است؟
فرمود: «من».
در اين هنگام، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى ما مَثَلى زد و فرمود: «خداى متعال، ما را آفريد و چونان ستارگان آسمان قرارمان داد كه هر گاه ستارهاى غروب كند، ستارهاى ديگر طلوع مىكند. پس من خورشيد هستم و هر گاه بُرده شدم، به ماه چنگ زنيد».
گفتيم: چه كسى ماه است؟
فرمود: «برادر و وصى و وزيرم و ادا كننده دِينَم و پدر فرزندانم و جانشين من در ميان خانوادهام، على بن ابى طالب».
گفتيم: فرقدان كيستند؟
فرمود: «حسن و حسين».
پيامبر صلى الله عليه و آله سپس لختى درنگ كرد و آن گاه فرمود: «فاطمه هم [ستاره] زهره است و عترتم، اهل بيتم، با قرآن اند و قرآن با آنان است. از هم جدا نمىشوند تا اين كه در كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند».
٩٥١. امام رضا عليه السلام: هر كه خوشحال مىشود كه خدا را بىپرده ببيند و خدا نيز بىپرده به او بنگرد، ولايت خاندان محمّد را بپذيرد و از دشمنان آنان بيزارى جويد و از ايشان كه پيشواى مؤمنان هستند، پيروى كند. در اين صورت، چون روز قيامت شود، خداوند، بىپرده به او مىنگرد و او نيز بدون پرده، خدا را مشاهده مىكند.