اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٠٧ - ٣/ ٥ پيروى
على پيروى كند و با دوست او دوستى كند و به امامانِ پس از او اقتدا نمايد؛ زيرا آنان عترت من اند و از طينت من آفريده شدهاند. بار خدايا! فهم و دانش مرا روزىِ ايشان فرما! واى بر آن دسته از امّتم كه با آنان مخالفت كنند! بار خدايا! شفاعت مرا شامل حال اين مردمان مگردان!
٩٤٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اهل بيت من، حق را از باطل جدا مىكنند و همايشان اند آن امامانى كه بايد به آنها اقتدا كرد.
٩٤٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: آسايش و آسودگى و رحمت و يارى و توانگرى و آسانى و خشنودى و خُرسندى و گشايش و كاميابى و تقرّب و دوستى خدا و پيامبر او، براى كسى است كه على را دوست بدارد و به جانشينان او اقتدا كند.
٩٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خوشا به حال كسى كه قائم اهل بيت را درك كند و پيش از قيامش به او اقتدا نمايد و از او و از امامان هدايتگرِ پيش از او پيروى كند و از دشمنان آنان به خداى عز و جل پناه ببرد و بيزارى جويد! اينان رفيقان من و گرامىترين افراد امّت من در نزد من اند.
٩٥٠. الأمالى، طوسى- به نقل از جابر بن عبد اللَّه انصارى-: روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نماز صبح را به جماعت با ما خواند و سپس به طرف ما بر گشت و برايمان سخن گفت و فرمود: «اى مردم! هر كه خورشيد را از دست داد، به دامن ماه چنگ زَنَد و هر كه ماه را از دست داد، به فَرقَدان[١٥٨٨] تمسّك جويد».
[١٥٨٨]. دوستاره درخشان كه به آنها« دو برادران» نيز مىگويند.