پس بنگر كه فرداى قيامت، چگونه مَردى خواهى بود، آن گاه كه در پيشگاه خداوند بِايستى و او از نعمت‌هايش بر تو بپرسد كه: آنها را چگونه پاس داشتى؟ و از حجّت‌هايش بر تو بازخواستت كند كه: آنها را چگونه به جاى آوردى؟ هرگز مپندار كه خداوند، از تو عذر و بهانه‌اى خواهد پذيرفت و يا به كوتاهى كردن‌هاى تو رضايت خواهد داد. هيهات، هيهات! نه چنين است. او در كتاب خويش از علما پيمان گرفته، آن جا كه فرموده است:

«بايد آن (حقايق كتاب) را براى مردم بيان كنيد و آن را كتمان مكنيد».

بدان كه كمترين حقيقتى را كه كتمان كرده‌اى و سبك‌ترين بارى را كه بر دوش دارى، اين است كه با نزديك شدنت به ستمگر و پذيرش دعوت او- آن گاه كه تو را دعوت كرد- مونس تنهايى ستمگر شدى و راه گم‌راهى را برايش سهل و هموار ساختى. وه! چه مى‌ترسم كه فردا [ى قيامت‌] همراه خيانتكاران به كيفر گناهت گرفتار آيى و از آنچه در برابر يارى رساندنت به ستم ستمگران گرفته‌اى، بازخواست شوى. تو چيزى را از كسى كه به تو بخشيده است، گرفته‌اى كه از آنِ تو نيست و به كسى نزديك شده‌اى كه حقّ هيچ كس را نپرداخته است و تو نيز از زمانى كه به او نزديك گشته‌اى، از باطلى جلوگيرى نكرده‌اى. تو كسى را به دوستى گرفته‌اى [و دعوتش را اجابت كرده‌اى‌] كه با خدا به دشمنى برخاسته است. آيا نه اين است كه با دعوت او از تو- آن گاه كه تو را [به همكارى‌] دعوت كرد- تو را محورى براى به چرخش در آوردن آسياب ستمگرى‌هايشان و پلى براى عبور به سوى بلا آفرينى‌هايشان و نردبانى براى ضلالتشان و مبلّغ گم‌راهى‌شان و پوينده راهشان قرار دادند؟! به واسطه تو كارى كرده‌اند كه مسلمانان به علما [ى راستين‌] نيز به ديده شك و بدگمانى بنگرند و به وسيله تو، دل‌هاى نادانان را به دنبال خود مى‌كشانند. [حتّى‌] مقرّب‌ترين وزيران و نيرومندترين ياران آنها هم در درست جلوه دادن تباهكارى‌هاى آنان و كشاندن مردم از خاص و عام به سوى آنان به پاى تو نرسيدند. چه اندك است آنچه به تو دادند در مقايسه با آنچه از تو گرفتند و چه ناچيز است آنچه [از دنيا] برايت آباد ساختند و چه عظيم است آنچه از تو (خانه ايمان و آخرتت را) ويران ساختند! پس مراقب نفْس خود باش كه كسى جز تو آن را نپايد و چونان مردى مسئول، به حساب نفست رسيدگى كن.

بنگر كه چگونه از كسى كه تو را در خُردى و بزرگى‌ات با نعمت‌هايش پرورانده، سپاس مى‌گزارى؟ وه! چه مى‌ترسم كه تو آن گونه باشى كه خداوند در كتابش فرموده است: «پس بعد از آنان، جانشينانى وارثِ كتاب [آسمانى‌] شدند كه متاع اين دنياى‌