اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٥١ - فصل هفتم روش اهل بيت در بخشش و صله
غلام گفت: اگر تو باغت را به من بخشيدى، من هم آن را وقف اطرافيان و شيعيان تو مىكنم.
بر مؤمن شايسته است كه همچون نوه پيامبر خدا باشد.
٧٦٣. علل الشرائع- به نقل از ابو حمزه ثمالى-: شنيدم امام زين العابدين عليه السلام به كنيز خود مىفرمايد: «بر درِ خانه من، فقيرى گذر نكند، مگر آن كه او را اطعام كنيد».
آن روز، جمعه بود. به امام عليه السلام گفتم: هر كه چيزى مىخواهد كه مستحق نيست.
امام عليه السلام فرمود: «مىترسم يكى از كسانى كه گدايى مىكند، مستحق باشد و ما او را اطعام نكنيم و بازش گردانيم و آن گاه بر ما اهل بيت، آن نازل شود كه بر يعقوب نازل شد».
٧٦٤. امام باقر عليه السلام: ما اهل بيت، به هر كه از ما بگلسد، مىپيونديم و به كسى كه به ما بدى كند، نيكى مىكنيم. به خدا سوگند، فرجام نيك را در اين مىبينيم.
٧٦٥. امام صادق عليه السلام: پدر من در ميان اهل بيتش، مالش از همه كمتر و مخارجش از همه بيشتر بود. او هر جمعه، يك دينار صدقه مىداد و مىفرمود: «صدقه در روز جمعه، به سبب فضيلت روز جمعه بر ديگر روزها دو چندان مىشود».
٧٦٦. مكارم الأخلاق، ابن ابى الدنيا- به نقل از سلمى، كنيز امام باقر عليه السلام-: برادران امام عليه السلام بر ايشان وارد مىشدند و از پيش ايشان نمىرفتند، مگر آن كه امام عليه السلام آنان را خوراك نيكو مىداد و جامه فاخر بر تنشان مىكرد و چند درهم بديشان صله مىداد.