اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٣١ - ٣/ ١١ ذكر مصائب
فرمود: «من اين گونه مجالس را دوست دارم. پس ياد ما را زنده كنيد كه هر كس از ما ياد كند يا در حضور او از ما ياد شود و به اندازه پر مگسى اشك از ديدگانش بيرون آيد، خداوند، گناهان او را مىآمرزد، حتّى اگر بيشتر از كف دريا باشد».
٩٨٧. امام صادق عليه السلام: هر كس در نزد او از ما ياد شود و او بگريد، خداوند، چهرهاش را بر آتش حرام مىگرداند.
٩٨٨. الأمالى، مفيد- به نقل از ابان بن تغلب-: امام صادق عليه السلام فرمود: «نفس كشيدن غمديده از براى ستمى كه بر ما رفته، تسبيح است و اندوه او به خاطر ما، عبادت است و پردهپوشى اسرار ما، جهاد در راه خداست». امام صادق عليه السلام سپس فرمود: «بايد اين حديث را با طلا نوشت».
٩٨٩. امام صادق عليه السلام- خطاب به مسمع بن عبد الملك-: اى مسمع! از زمانى كه امير مؤمنان عليه السلام كشته شد، آسمان و زمين، دلسوزانه براى ما مىگريند و فرشتگانى كه براى ما گريه مىكنند، بيشترند [از آسمان و زمين] و از زمانى كه ما كشته شديم، اشك فرشتگان، نخشكيده است و هيچ كس از روى دلسوزى، براى ما و به خاطر آنچه بر سر ما آمده است، نمىگريد، مگر اين كه خداوند متعال، پيش از آن كه اشكْ از ديدگانش بيرون آيد، او را رحمت مىكند و چون اشكهايش بر گونهاش جارى گردد، اگر قطرهاى از آن اشكها در جهنّم افتد، حرارت آن را فرو مىنشاند، چندان كه ديگر حرارتى برايش نمىنمانَد و كسى كه به خاطر [مصائبِ] ما دلى دردمند داشته باشد، هنگام مرگش كه ما را مىبيند، چنان سُرورى به او دست مىدهد كه تا وقتى در كنار حوض [كوثر] بر ما وارد شود، آن سُرور همچنان در قلبش باقى است.
٩٩٠. امام رضا عليه السلام: هر كس مصيبت ما را به ياد آورد و به خاطر ستمهايى كه بر ما رفته است، بگِريد، روز قيامت، با ما در يك درجه خواهد بود و هر كه ياد مصيبت ما كند و